|
|
|
|
|
|
|
|
index |
Langverwachte restauratie van kathedraal start deze zomer.
GENT - De restauratie van de Sint-Baafskathedraal start in de zomer van 2005. Dat is twee jaar later dan aanvankelijk gepland. ,,Geen moment te vroeg. Hoe langer je wacht, hoe slechter de toestand wordt'', zegt gedeputeerde Jean-Pierre Van Der Meiren (CD&V).
Al twee keer liet het provinciebestuur, dat de coördinatie van de restauratie op zich genomen heeft, dringende instandhoudings- en veiligheidswerken uitvoeren. Vooral het hoogkoor, het oudste gedeelte van de Sint-Baafskathedraal, verkeert in slechte staat. De restauratie is al een tijdje gepland, maar moest steeds worden uitgesteld.
Vorig jaar diende een aannemer een klacht in bij de Raad van State tegen de toewijzing van de werken aan Nv Monument. De Raad van State deed zopas uitspraak en vond niet dat er bij de gunning fouten gemaakt waren. ,,Daarmee zijn de problemen eindelijk van de baan en kan de restauratie starten'', zegt Jean-Pierre Van Der Meiren. "Als de Vlaamse Gemeenschap het licht op groen zet voor de subsidiëring, gebeurt dat nog deze zomer."
In een eerste fase worden de glasramen en het dak van het hoogkoor onder handen genomen. Daarvoor wordt 6,25 miljoen euro uitgetrokken. De restauratie van dat stuk van het hoogkoor zal zeker twee jaar duren. In een tweede fase komen de kranskapellen en de toren van de Sint- Baafskathedraal aan bod. Die fase zal gedeeltelijk gelijktijdig met de eerste fase verlopen.
"Het was echt hoog tijd. We konden wel blijven veiligheids- en instandhoudingswerken uitvoeren, maar dat is uiteindelijk weggegooid geld. Dergelijke werken hebben ons al twee keer 500.000 euro gekost. Een structurele oplossing was echt nodig", aldus Van Der Meiren.
De volledige restauratie van de Sint-Baafskathedraal zal in acht fasen verlopen en bijna 25 miljoen euro kosten. Zestig procent daarvan wordt betaald door de Vlaamse Gemeenschap, veertig procent door het provinciebestuur. Het monument zal vermoedelijk vijftien jaar in de steigers staan.
Dieter HERREGODTS (13/06/2005)
|
 |
index
|
|
|
index |
Wij hebben onze mening over het verloop van de gebeurtenissen tussen 1934 en 2002. Wat belangrijk is, alles speelde zich af binnen het gebied van dekenij Belfort Center Onder de Draak. Samen met de bezoekers overschouwen we de feiten en onze gevolgtrekkingen, die gesteund zijn op theoriëen. Dit alles aan de hand van een visueel model :
Jarenlang hebben de gebroeders Van Eyck, samen met hun leerlingen en bekwame schilders, gewerkt aan dit meesterwerk genaamd "De Rechtvaardige Rechters". Toen het schilderij gestolen werd in 1934, en de overheid na vijf jaar geen echte oplossing had gevonden om het tentoongestelde veelluik in de St-Baafskathedraal weer in zijn geheel aan het kunst-minnend publiek te tonen, werd opdracht gegeven aan een technisch begaafd kunstschilder een geschilderde reproductie te maken (op basis van een foto en de echte polyptiek) op ware grootte. Als herkenningspunt kreeg één rechter op de afbeelding het gezicht van onze koning Leopold III. Tijdens de oorlogsjaren van W.O.II klaarde hij de klus helemaal in zijn eentje.
Onder de Draak vzw heeft, na grondige studie van deze bijna 70 jaar durende thriller ontdekt dat het officieel de wereld ingestuurd verhaal niet overal klopt en bepaalde personen ( nog in leven verkerende bevoorrechten) dit kunnen getuigen, maar niet elk afzonderlijk het volledige verhaal kunnen reconstrueren. Een opheldering van het mysterie kan op dit ogenblik Officieel gebeuren, met aanwijzing van het paneel. Om de onderzoekers te beschermen tegen degenen die er belang bij hebben dat het paneel niet ontdekt wordt verkiezen wij eerst voldoende aandacht en aanhangers aan onze kant te verzamelen om, via een gezamenlijke kruistocht het schilderij aan de oppervlakte te halen. Vandaar deze site, vandaar het volgende verhaal:
Arsène Goedertier was niet de dief, wel de geheimzinnige afperser-briefschrijver, én degene die het paneel verstopt heeft op een goed gekozen plaats, dat weten we na de onthullingen van G. De Rouck. Tijdens zijn laatste levensuur heeft A.G. één en ander medegedeeld hierover aan zijn vriend en tevens advocaat De Vos. Maar. was die mededeling wel zo beperkt en zonder aanduiding van de bergplaats zoals destijds wereldkundig werd gemaakt, of wist meester De Vos toch alles en heeft hij die informatie zelf gebruikt om zich ter verrijken, of hebben anderen zijn geheim gebruikt voor macht, succes of geld ? Wellicht een selectieve cocktail van dit alles : lees ons verhaal.
|
|
"Bonsoir monsieur, j'aimerais louer une machine à écrire portable à longue terme" Arène Goedertier huurt de tikmachine voor lange termijn om zijn brieven te kunnen schrijven. Hij neemt ze soms mee naar huis om te werken. In de periode die volgt op november 1934 schrijft hij 12 brieven naar het bisdom Gent, een dertiende wordt niet meer verstuurd door zijn plots en onverwacht overlijden.
Wat was de beweegreden van Goedertier om zijn "vrienden" te helpen het meest besproken kunstroofmysterie uit de geschiedenis te creëren ? Geen geldgebrek of machtshonger, wel zijn ingesteldheid om naïeve en aan de grond geraakte beleggers op een sluwe manier er bovenop te helpen via een Arsin Lupin-achtig detectiveverhaal, zijn geliefkoosde bezigheid destijds. Sleutel daarin was dat het schilderij niet echt gestolen was maar zich binnen de gebouwen van het bisdom bleef bevinden, en het op die manier gewoon kon aangewezen worden om het "terug te vinden" na controle van de losprijs.
Wat was de beweegreden van Goedertier om zijn "vrienden" te helpen het meest besproken kunstroofmysterie uit de geschiedenis te creëren ? Geen geldgebrek of machtshonger, wel zijn ingesteldheid om naïeve en aan de grond geraakte beleggers op een sluwe manier er bovenop te helpen via een Arsin Lupin-achtig detectiveverhaal, zijn geliefkoosde bezigheid destijds. Sleutel daarin was dat het schilderij niet echt gestolen was maar zich binnen de gebouwen van het bisdom bleef bevinden, en het op die manier gewoon kon aangewezen worden om het "terug te vinden" na controle van de losprijs.
|
Winkel in de Vlaanderenstraat,
nog in de oorspronkelijke staat
te bezichtigen. Was tot voor
kort een bloemenwinkel, maar
in 1934-1935 betrof het een
winkel van typmachines. |
B.C. had al langer een vermoeden dat het de 'beleggersclub van Gent' was die op vergelding aasden voor de verkeerde beleggingstip die door onrechtvaardige rechters (wat een beeldspraak ) was verspreid en later niet vergoed op hun vraag, maar jammer genoeg gooide de onderzoeksrechter roet in het eten. Een vergoeding betalen uit de kas voor een spijtige misgelopen raad was officieel niet mogelijk, maar via een losprijs voor het terugbezorgen van het gestolen paneel kon A.G. de benadeelden aan geld helpen zonder een schandaal te verwekken. Het gerecht wilde jammer genoeg geen losprijs toestaan.
In hoeverre in deze bizarre combine niet verder te zoeken is naar medeplichtigheid van iemand van het bisdom om de door hem toch goed gekende investeerders van de ondergang te redden, en of dit niet is gebeurd, zal waarschijnlijk nooit met zekerheid worden achterhaald, tenzij dergelijke betrokkene dit alsnog opbiecht of via een soort testament later laat bekendmaken (daarom ook het belang dat zoveel mogelijk nu kan ondernomen worden om het paneel te laten ontdekken)
Goedertier timmert aan een constructie om het paneel op een handige manier te laten verdwijnen voor het oog en direct terug te geven aan de bisschop, de onderzoeksrechter aan een valstrik voor de afperser, maar niemand slaat de nagel op de kop.
Het bisdom zou normaal de link kunnen leggen hebben tussen de beleggersclub en Goedertier, de onderzoeksrechter niet. In elk geval is er een vrij snelle dood van de afperser, die toelaat alle gegevens te begraven met hem. Stopt de zoektocht naar het paneel hierbij ? Niet voor iedereen !
Het paneel heeft een korte tijd verbleven buiten de St-Baafskathedraal, maar is er teruggekeerd. Het is goed verstopt, maar de schuilplaats is sedert kort gekend : het bevindt zich onder de draak en is licht beschadigd. Het belangrijkste is echter dat het nu snel kan worden gerecupereerd.
|
 |
|
De rechtvaardige rechters werden geschilderd in de Vijdt-kapel, onder de lichtinval van de glasramen in deze ruimte, in tegenstelling tot de boodschap aan Maria die in de Koestraat werd geschilderd. Sommige delen van het Lam Gods, ook de Rechtvaardige Rechters én de copie ervan verbleven steeds binnen het domein van dekenij Belfort Center Onder de Draak. De RR zijn ook niet naar Duitsland overgebracht in WO II omdat zij "weg" waren, maar nog steeds binnen dekenij-gebied. Zij zijn "onze" trouwste kunstschat.
|
 |
index
|
|
|
index |
De Sint-Baafskathedraal is de laatste jaren een pleisterplaats geworden voor wilde slechtvalken. Dat deze dieren zich in een stedelijk milieu komen vestigen, is te wijten aan de goede leefomstandigheden. Ze kunnen broeden in de hoge torens en hebben voldoende voedsel in de buurt. De slechtvalk is de natuurlijke vijand van de duif en kan louter door zijn aanwezigheid duiven verjagen. Deze diervriendelijke en natuurlijke oplossing kan de duivenpopulatie in de stad mee onder controle houden.
Verwilderde stadsduiven worden vaak niet voor niets de ratten van de lucht genoemd. Met name hun uitwerpselen zijn niet enkel ontzettend ontsierend en schadelijk voor de bebouwing maar kunnen ook tal van ziekten verspreiden (duivenmest bevat o.a. salmonella, dat darmontstekingen verwekt bij mens en dier). In 2002 broedde een koppel slechtvalken met één jong op de Sint-Baafskathedraal.
De Stad Gent zal in overleg met het Fonds voor Instandhouding van Roofvogels en het Bisdom een nestkast plaatsen om de valk een permanente en duurzame broedplaats te geven.
De slechtvalk is een ware meester van het luchtruim. Met zijn lange, spitse vleugels die de lucht doorklieven, is de pijlsnelle slechtvalk een prooigrijper zonder weerga. Hij broedt bij voorkeur op kliffen, masten of op hoge gebouwen (vandaar de Sint-Baafskathedraal). De ogen van de slechtvalk zijn groter en zien scherper dan die van de mens. Zij kunnen op een hoogte van 300 meter een prooidier herkennen. Een paar slechtvalken bindt zich voor het leven. Meestal keren ze ieder jaar naar dezelfde nestplaats terug (vandaar het bouwen van een nestkast op de kathedraal).
|
 |
Een slechtvalk is te herkennen aan zijn gedrongen gestalte, de lange, spitse vleugels en de relatief korte staart. De snelheden die hij kan halen, zijn fenomenaal (geklokt op 180 km p/u) en zijn wendbaarheid en duikvluchten zijn adembenemend voor iedereen die deze valk wel eens in volle actie heeft mogen aanschouwen. Door zijn opvallende wangplekken is hij gemakkelijk te onderscheiden van de meeste andere valksoorten. Typisch ook is de roep van de slechtvalken. Klik op de luidspreker voor een geluidsfragment.
De slechtvalk behoort tot de bedreigde en beschermde vogels. De aantallen zijn zorgwekkend afgenomen. In de Tweede Wereldoorlog werden ze massaal afgeschoten om te voorkomen dat ze postduiven zouden verschalken die geheime berichten vervoerden. Vervolgens kende de slechtvalk een forse terugval in de jaren 1960-1970 door het gebruik van pesticiden. Sinds de jaren '90 beginnen de aantallen weer toe te nemen. Er leven nog ongeveer 5.000 paren in Europa.
|
 |
| Orde |
Roofvogels |
| Familie |
Valken |
| Wetenschappelijke naam |
Falco peregrinus |
| Engelse naam |
Peregrine (Falcon) |
| Franse naam |
Faucon pèlerin |
| Duitse naam |
Wanderfalke |
| Voedsel |
Voornamelijk andere vogels |
| Lengte |
Mannetje: +/- 40 cm
Wijfje: +/- 50 cm |
| Vleugelspanwijdte |
Mannetje: 80 cm
Wijfje: 110 cm |
| Gewicht |
Mannetje: 600 gram
Wijfje: 1.000 gram |
| Levensverwachting |
In het wild ongeveer 20 jaar |
| Broedtijd |
Maart tot mei |
| Broedduur |
29-32 dagen |
| Nesttijd jongen |
42 dagen |
| Legsels |
2-3-4 witachtige eieren met roodachtige-
bruine spikkels |
| Verspreiding |
Vrijwel wereldwijd (Europa, Azië, Afrika,
Australië, Noord- en Zuid-Amerika) |
|
index
|
|
|
index |
Op woensdag 24 juli 2002 werden de bezoekers van de Gentse Feesten op het Sint-Baafsplein omstreeks 15u25 getrakteerd op een welliswaar onverwacht extra spektakel. Bovenin de toren van de Gentse Sint-Baafskathedraal was Peter Van den Sompel uit Sint-Amandsberg bewusteloos gevallen. Omdat de man niet via de smalle wenteltrap door de hulpdiensten kon worden ontzet, werd de seaking uit Koksijde overgevlogen. Op bijna 90 meter hoogte werd hij op een draagberrie door de reddingshelikopter uit de toren geëvacueerd.
Toen Peter Van den Sompel woensdagnamiddag 25 juli 2002 met zijn fiets naar de Sint-Baafskathedraal reed om vanop de toren enkele mooie plaatjes te schieten van Gent, had hij nooit kunnen vermoeden dat hij de volgende dag voorpaginanieuws zou zijn in alle kranten. Peter begon aan de klim van 444 treden. Boven gekomen voelde hij zich erg misselijk. Het volgende moment werd alles zwart voor zijn ogen en is hij bewusteloos neergevallen. Net voor het bewusteloosvallen had hij gelukkig nog de tegenwoordigheid van geest om zich van de reling weg te draaien.Poltitie, brandweer en het medisch urgentieteam van het UZ kwamen snel te plaatse. Peters suikerspiegel bleek veel te laag.
Zijn bloeddruk en hartslag, die niet goed te krijgen waren, baarden de artsen grote zorgen. Peter moest wég voor verzorging, maar dat liet de smalle, eeuwenoude wenteltrap niet toe. Bovendien konden de artsen zonder apparatuur onmogelijk nagaan of er nog andere complicaties waren. Daarom werd beslist geen risico's te nemen en de Seaking uit Koksijde te laten overvliegen.
De brandweer, politie en de organisatoren van Onder de Draak vzw (we zijn immers op dat moment in volle Gentse Feesten) grendelden beneden een veiligheidszone af, omdat men vreesde dat door de luchtturbulentie rond de heli brokjes van de kathedraal konden afbreken.
|
 |
De Seaking arriveerde rond 15u25. Dat lokte honderden kijklustigen naar de kathedraal. De hele reddingsoperatie was vanuit het stadscentrum geen sinecure. De Seaking moest immers tot net boven de toren vliegen om een draagberrie en twee redders neer te laten en dat was geen sinecure, aangezien de helikopterschroef vervaarlijk dicht in de buurt kwam van de 17 meter hoge vlaggemast bovenop de toren. De helikopterpiloot bracht dit huzarenstukje echter in een mum van tijd tot een goed einde en omstreeks 15u55, een half uur na aankomst, zette de Seaking met patient koers richting Universitair ziekenhuis. Peter Van den Sompel kwam er vanaf met een gebroken neus, een kapotte lip, flinke kneuzingen in het aangezicht en het verlies van enkele tanden.
Een pluim voor de hulpdiensten en een goede test voor Onder de Draak vzw om de vooropgestelde veiligheidsplannen- en scenario's in werkelijkheid toe te passen.
Gent, niet enkel de Stad van Flikken, maar ook van Windkracht 10 ! |
 |
index
|
|
|
index |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
